Kjo poezi me erdhi me poste u shkriva thashe ta ndaj me ju.

 Kjo poezi e Cajupit ka qene e ndaluar ne kohe te
dulles

Elegji ne pleqeri per te shkreten djaleri; (Kandari)

Grua sec mu prish kandari
Nuk eshte me ai i pari
Qe s’pertonte dite e nate
Ndizej si barut i thate.

Lere grua se c’me gjeti
Nuk me bindet me aleti
Ky bandill qe cante rete
Me s’i ngre kryet perpjete.

Vjet si kale turfullonte
Grate e fshatit kur shikonte
Sa i shihte bythezbuluar
Sulej si qen i terbuar.

I pushtonte vete te tera
Zgavra, shpella, guva, verra
Fryhej si nje patellxhan
Kur shkonte nen fustan.

Sa i vinte mend zanatit
E uronin grate e fshatit
Po sot cka qe eshte merzitur
Trup e shpirt i raskapitur?

Shikon cupat siseplota
Me shale te buta e te ngrohta
Nuset e bardha si debora
Qe s’i shpetonin nga dora

Grate e reja sisemedhate
Qe i nderronte pernate…
Dhe s`leviz te behet burre
Me mbeti vetem per shurre.

Ah moj grua moj e ngrate
Te mbeti burri kaq thate
Megjithese me s`te ngop dot
Por dikur s`kam qene si sot.

Isha trim dhe djale i hedhur
Pak usta per te zgjedhur
Buzeqeshja me te tera
Mjaftonte qe t’u hante verra.

Por me shume doja grate
Vithe gjera sise medhate
Por dhe cupat shume i desha
Nuk i lija virgjeresha.

Mazallah mbetcin me barre
I therrja u beja varre!
Nuset e reja me naze
I haja si qofte taze.

I ndukja me buze e dhembe
Sa ngrihej fshati ne kembe
Isha bej me mall me toka
Po beja se c’me thosh koka.

Ne Zagori dore e pare
Me sejmere e hyzmeqare
Kisha kuaj lope e dhen
Edhe gra me shume se qen.

Vete i ujdisja te tera
C’me tha koka e s’e bera?
Ne Evrope s’lashe vend pa pare
Kuplarate i mora mbare.

Shijova bionde gjermane
Meskeputurat persiane
Rreth e qark iu solla botes
Por ne France lashe mend e kokes.

Kush te doje le ta provoje
Te ma marre mikun ne goje
Ne Stamboll mos shkofsha kurre
Bashkohet burri me burre.

Thone se eshte ves i shemtuar
Mos vdeksha pa e provuar
Por tani kjo pune epati
U plaka, me ra takati.

Postuar nga Eni